Πως η λύπη μας κλέβει το δικαίωμα του θυμού;

Η κατάθλιψη μπορεί να μην είναι επί της ουσίας θλίψη, αλλά ένα είδος θυμού που δεν μπόρεσε να βρει έκφραση και μας κάνει να νιώθουμε λυπημένοι για όλα και για όλους, όταν στην πραγματικότητα είμαστε θυμωμένοι μόνο για συγκεκριμένα πράγματα και συγκεκριμένους ανθρώπους. Μερικές φορές παρασυρόμαστε από το συναίσθημα της θλίψης, χωρίς να υπάρχει κάποια προφανή αιτία. Ξυπνάμε το πρωί απογοητευμένοι και αδιάφοροι για όσα συμβαίνουν γύρω μας....

Read More

Τα χρόνια του πολέμου δ” μέρος

Ήρθε τότε η πρώτη Ρωσική επανάσταση. «Πόσο πολύ θα συμμετείχε κανείς στην τεράστια αυτή αλλαγή, αν η πρώτη μας σκέψη δεν ήταν το ζήτημα της ειρήνης». Τον Απρίλιο έγραψε στον Ferenczi: «Πιστεύω ότι αν τα υποβρύχια δεν ελέγξουν την κατάσταση μέχρι τον Σεπτέμβριο θα υπάρξει στην Γερμανία μια αφύπνιση από τις αυταπάτες που θα έχει τρομερές συνέπειες». Δύο μήνες αργότερες ένιωθε βέβαιος ότι δεν υπήρχε ελπίδα για ειρήνη στα 1917 και ότι ο πόλεμος θα...

Read More

Η αγάπη

«Ένα χρόνο πριν πεθάνει ο Franz Kafka έζησε μια πρωτόγνωρη εμπειρία. Καθώς περπατούσε στο πάρκο Steglitz στο Βερολίνο συνάντησε ένα κοριτσάκι που έκλαιγε απαρηγόρητο…είχε χάσει την κούκλα της.Ο Kafka προσφέρθηκε να το βοηθήσει να βρει την κούκλα της…μην μπορώντας να την βρει έγραψε ένα γράμμα που θα έδινε στο κοριτσάκι.«Σε παρακαλώ μην κλαις, έφυγα σε ταξίδι για να γνωρίσω τον κόσμο, θα σου ξαναγράψω για να σου διηγηθώ τις εμπειρίες...

Read More

Ένα φεστιβάλ βιαιότητας εναντίον των αλόγων

Η Ισπανία είναι γνωστή για την ιστορία της, τα όμορφα τοπία της, την μοναδική αρχιτεκτονική της, τους ζωγράφους και τους καλλιτέχνες ακόμα και για το φαγητό. Είναι γνωστή όμως και για την συνέχιση βάρβαρων παραδόσεων όπως οι ταυρομαχίες ένα έθιμο στο οποίο ταύροι βασανίζοται μέχρι θανάτου για την δόξα τους εκάστοτε ταυρομάχου και την διασκέδαση του αιμοβόρου κοινού. Δυστυχώς δεν είναι το μόνο. Το Rapa das Bestas, λαμβάνει χώρα κάθε χρόνο, τον...

Read More

Γ. Σεφέρης

Το περιβόλι με τα συντριβάνια που ήταν στο χέρι σουρυθμός της άλλης ζωής, έξω από τα σπασμέναμάρμαρα και τις κολόνες τις τραγικέςκι ένας χορός μέσα στις πικροδάφνεςκοντά στα καινούργια λατομεία,ένα γυαλί θαμπό θα το ‘χει κόψει από τις ώρες σου.Δε θ’ ανασάνεις, το χώμα κι ο χυμός των δέντρωνθα ορμούν από τη μνήμη σου για να χτυπήσουνπάνω στο τζάμι αυτό που το χτυπά η βροχήαπό τον έξω...

Read More

Τα χρόνια του πολέμου γ” μέρος

…. O Ferenczi ωστόσο, δεν έλεγε να το βάλει κάτω και παρουσίασε κι άλλα σημεία ομοιότητας. Πάνω στο οποίο ο Φρόυντ απάντησε: « Μιάς και επιμένετε στη σύγκριση με τον Γκαίτε, μπορώ να συμβάλω κι εγώ σ’ αυτήν τόσο θετικά όσο και αρνητικά. Η θετική σύγκριση είναι ότι και οι δύο μας μείναμε στο Karlsbab, έπειτα υπάρχει και ο σεβασμός για τον Σίλλερ, τον οποίο θεωρώ μια από τις ευγενέστερες προσωπικότητες του Γερμανικού έθνους. Η αρνητική σύγκριση...

Read More

Νίκος Ξυλούρης

  Ο Ξυλούρης υπήρξε η άρνηση που επιβεβαιώνει τον κανόνα: «Ουδείς αναντικατάστατος».     Ο Ξυλούρης ήταν μοναδικός. Και αναντικατάστατος.     Το κενό που άφησε η απουσία του στον πολιτισμό του τόπου δεν καλύφθηκε ποτέ.     Ο ένας λόγος ήταν η φωνή του.     Αλλά αν ήταν μόνο η φωνή του, τότε ο Ξυλούρης θα ήταν «απλώς» ένας μεγάλος τραγουδιστής.     Μα ο Ξυλούρης υπήρξε κάτι πολύ περισσότερο. Ήταν ο ίδιος το «μέτρο» της λεβεντιάς, ήταν ο ίδιος το...

Read More

Αρχείο

Copyright ©
Βολυράκη Ζ.
Design & Hosting by philanthropy.gr