Ετεροφυλοφιλοι, Ομοφυλοφιλοι ή αμφισεξουαλικοί. Αυνανισμός

 

Δεν είμαστε άτομα ετεροφυλόφιλα, ομοφυλόφιλα η αμφισεξουαλικά. Είμαστε, απλώς, όντα σεξουαλικά. Διαθέτουμε μια σεξουαλικότητα η οποία είναι εσωτερική δύναμη που αγωνίζεται να εκφραστεί. Δεν είναι τυχαίο ότι η ομοφυλοφιλία είναι συχνότερη σε πληθυσμούς όπου υπάρχουν μόνο άντρες ή μόνο γυναίκες, όπως σε φυλακές, νοσοκομεία, καράβια, ψυχιατρικά ιδρύματα, κλπ. Γιατί αυτή η σεξουαλική ενέργεια, η οποία συσσώρευται σαν το φορτίο μιας μπαταρίας, πρέπει μόνο να εκτονωθεί. Ίσως, αν είμαι μόνος, η καλύτερη σεξουαλική εκτόνωση στην οποία μπορώ να καταφύγω είναι ο αυνανισμός. Αν η κατάσταση για κάποιον λόγο δεν μου επιτρέπει να έχω σεξουαλική ζωή, είναι πολύ πιο υγιές να καταφεύγω στον αυνανισμό, παρά να εκτονώνω την σεξουαλικότητά μου μεταθέτοντάς την σε υπερβολικές ώρες δουλειάς – μια μετάθεση αρκετά συνηθισμένη.

Ενδεχομένως, αν θεωρήσουμε τον άνθρωπο ον σεξουαλικό (ούτε ομο-, ούτε ετερο-, ούτε αμφι-) εκείνος που δέχεται την αμφισεξουαλικότητά του ως μέρος της ταυτότητάς του, μπορεί να επιλέγει αυτό που θέλει. Εμένα μου ακούγεται εξίσου παθολογικό ν’ ακούω ένα ομοφυλόφιλο να λέει ότι δεν απωθεί τη φαντασίωση να βρεθεί με μια γυναίκα στο κρεβάτι, όσο το να βλέπω ένα ετεροφυλόφιλο να ζει προσέχοντας να μην του την πέσει κανένας περίεργος τύπος. Ξέρω ένα σωρό τύπους που έχουν σεξουαλική σχέση με την γυναίκα που επιθυμούν, κι όταν εκείνη χαϊδεύοντάς τους την πλάτη, κατεβαίνει προς τον κώλο, αντιδρούν φωνάζοντας: «Όχι, εκεί! Μη μου πιάνεις τον κώλο! Για πούστη με πέρασες;» Και η γυναίκα, απορημένη, λέει: «Μα τι έγινε;»

Και εγώ ο ίδιος αναρωτιέμαι: Τι έγινε;

Και απαντώ: Φαίνεται ότι φοβήθηκε.

Η διέγερση που δημιουργείται στην ερωτογενή περιοχή των γεννητικών οργάνων, συμπεριλαμβάνου και του πρωκτού, είναι η ίδια και για τα δύο φύλλα. Υπάρχουν άλλες περιοχές πιο ερωτογενείς για τον καθένα, αλλά το να θεωρώ ότι δεν μπορεί να επιτρέψει να μ’ αγγίξει κανείς, μάλλον κάτι κρύβει…

Κάτι πρέπει να κρύβει μ’ εκείνους που έχουν μια εμμονή ότι η πρωκτική συνουσία τους προσφέρει μεγαλύτερη ηδονή απ’ ότι η κολπική. Μου φαίνεται πως εδώ γίνεται κάποια συνεκδοχή…. Σε ορισμένες περιπτώσεις αυτό αποτελεί έκφραση μιας ομοφυλοφιλικής σύγκρουσης που δεν έχει λυθεί επαρκώς. Για να φτάσει κανείς στην ετεροφυλοφιλία – και δεν μιλάμε εδώ για το αν η ομοφυλοφιλία είναι η δεν είναι μεταδικό στάδιο -, πρέπει να έχει λύσει αυτές τις ομοφυλοφιλοφιλικές συγκρούσεις, κάτι που οι γυναίκες, συνήθως, έχουν καταφέρει να επιλύσουν καλύτερα από τους άντρες.

Ο λόγος είναι ότι το πρώτο ερωτικό αντικείμενο μιας γυναίκας είναι η μαμά της, και το ίδιο ισχύει και για τον άνδρα.

Η σεξουαλικότητα του άνδρα ξεκινάει στην αρχή της ζωή του με μια ετεροφυλοφιλική σχέση και μπορεί συνειδητά να συνεχιστεί με μια ετεροφυλοφιλική σχέση για το υπόλοιπο της ζωής του.

Η γυναίκα, η οποία στην αρχή δημιουργεί μια ομοφυλοφιλική σχέση, θα πρέπει να εγκαταλείψει αυτή τη σχέση για να προχωρήσει στη συνέχεια σε μια σχέση ετεροφυλοφιλική. Και αυτό είναι κάτι που θα χρειαστεί προσπάθεια.

Μια γυναίκα ετεροφυλόφιλη έχει περάσει από ένα είδος σχέσης σε ένα άλλο. Ίσως γι’ αυτό είναι περισσότεροι οι άντρες ομοφυλόφιλοι από τις γυναίκες. Και ίσως γι’ αυτό οι άντρες νιώθουν την ανάγκη να αρνηθούν το ομοφυλοφιλικό στοιχείο, γιατί θεωρούν ότι δεν είναι πολύ «αρσενικό».

Δεν έχουν συνείδηση ότι η σεξουαλική επιλογή δεν απειλεί τον άνδρα ή τον ανδρισμό του.

Το να είναι κανείς ομοφυλόφιλος, δεν σημαίνει ότι είναι θηλυπρεπής. Η θηλυπρέπεια έχει να κάνει με την απώλεια ταυτότητας. Μια ομοφυλόφιλη γυναίκα δεν έχει κανένα λόγο να μοιάζει με φορτηγατζή, κι ένας άνδρας δεν είναι ανάγκη να είναι θηλυπρεπής.

Θηλυπρεπής, ομοφυλόφιλος και πούστης είναι τρία εντελώς διαφορετικά πράγματα και δεν υπάρχει αναγκαστικά σχέση μεταξύ τους. Δεν είναι όλοι θηλυπρεπής ομοφυλόφιλοι, δεν είναι όλοι οι ομοφυλόφιλοι πούστηδες και δεν είναι όλοι  οι πούστηδες θηλυπρεπής.

 

Αν ελευθερία σημαίνει, όπως λέω εγώ, η ικανότητά μου να επιλέγω όταν υπάρχει δυνατότητα επιλογής μου, τότε….

Είμαι ελεύθερος σημαίνει ότι μπορώ να έχω επαφή με τον εαυτό μου για να δω τι είναι αυτό που θα κάνω ή τι δεν πρόκειται να κάνω στο κρεβάτι.

Έχει αλλάξει το νόημα του σεξ. Πριν πενήντα χρόνια η διαπαιδαγώγησή μας μας έλεγε ότι ο άνδρας έπρεπε να κάνει την αρχή, να μάθει, να εξασκηθεί και να γίνει μάστορας σε ότι αφορά τη σεξουαλική πράξη για να τα μάθει αυτά στη γυναίκα του, η οποία ήταν τελείως άσχετη με το θέμα ως εκείνη τη στιγμή. Κι έτσι έμεναν οι γυναίκες λίγο- πολύ στο σκοτάδι σε σχέση με το σεξ για όλη τους τη ζωή, έχοντας για δάσκαλο κάποιον που, σε γενικές γραμμές,δεν είχε μάθει και πολλά, αλλά έλεγε πως ήξερε.

Για καλή μας τύχη και επειδή έγινε αγώνας γι’ αυτό το ζήτημα, τα πράγματα έχουν αλλάξει .

Πρώτον, γιατί τώρα πια οι γυναίκες δεν περιμένουν να μάθουν για τους άνδρες από τους άνδρες από τους συζύγους τους.

Δεύτερον, γιατί και εμείς οι άντρες ξέρουμε ήδη ότι δεν μάθαμε και τόσα πολλά.

Και τρίτον, γιατί δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι το μοναδικό μέρος όπου μπορεί κανείς να μάθει, είναι το κρεβάτι. Συνεπώς, για να μάθει ένας άντρας, θα πρέπει να μάθει στο κρεβάτι από μια γυναίκα.

Η ιστορία εκείνη που έλλεγε πως ο άντρας θα πρέπει να μάθει τον έρωτα στην γυναίκα είναι μύθος και είναι σίγουρα φαλλοκρατική.

Χόρχε Μπουκάι