Το μυθιστόρημα του Μarnontel, οι Ίνκας, άνοστο και βαρετό για το σημερινό αναγνώστη, διαβάστηκε πολύ, γιατί παρουσίαζε, σε μια εποχή συνεπαρμένη από τον καλό άγριο, ανθρώπους τους οποίους οι νόμοι τους είχαν καταστήσει τέλειους. «Το κάθε τι στα ήθη είχε καταλήξει σε νόμους, αυτοί οι νόμοι τιμωρούσαν την οκνηρία και την απραγία, όπως οι νόμοι  των Αθηνών. Αλλά, επιβάλλοντας την εργασία, οι νόμοι απομάκρυναν την ένδεια. Και ο άνθρωπος υποχρεώνεται να είναι χρήσιμος, μπορεί τουλάχιστον να ελπίζει ότι θα είναι ευτυχισμένος. Οι νόμοι προστάτευαν την αγνότητα, σαν ένα πράγμα απαραβίαστο και καθαγιασμένο. Την ελευθερία, ως το ιερότερο δικαίωμα στην φύση. Την αθωότητα, την τιμή, την οικογενειακή γαλήνη, σαν δώρα του ουρανού που έπρεπε να τα τιμούν». Στους Ίνκας, ακόμα και η θεοκρατία, τόσο μισητή στο Marmontel, ήταν συμπαθητική, γιατί «η συνήθεια των χρηστών ηθών αχρήστευε τους νόμους: ήταν προληπτικοί και σχεδόν ποτέ εκδικητικοί».

Αποτέλεσμα εικόνας για φωτογραφίες των ινκας

Ο ενθουσιασμός που προκλήθηκε στους ανθρώπους του αιώνα του Διαφωτισμού από τους ινκαϊκούς νόμους, εξασθένησε με το θρίαμβο της αστικής τάξης. Τα μεγάλα κοινωνικά κινήματα της εποχής μας επρόκειτο να ξαναζωντανέψουν την εικόνα μιας αυτοκρατορίας των Ίνκας εν μέρει σοσιαλιστικής. Κανένας δεν εξέφρασε καλύτερα αυτήν την πεποίθηση από τον περουβιανό εθνολόγο και ιστορικό Louis Varcarcel. Σύμφωνα, με αυτόν, η ιδιοφυία των Ίνκας εκδηλώνεται κυρίως στην οικονομική διαχείριση. «Το σύνολο των πηγών», μας λέει, «μας επιτρέπει να υποστηρίξουμε ότι ελάχιστοι πολιτισμοί – αν όχι κανένας- διέθεταν μια οργάνωση τόσο κατάλληλη να προετοιμάσει τον άνθρωπο για τη διατήρηση, την αύξηση και την επέκταση των όρων της υπαρξής του. Το Κράτος, ο μεγάλος και μοναδικός επιχειρηματίας, με τις υπηρεσίες στατιστικής και διοίκησης που διέθετε, τους νόμους του, τους κανόνες του, την πειθαρχία του, τον δημιουργικό δυναμισμό του που του επιτρέπει να κινητοποιεί το σύνολο του πληθυσμού, μηδενίζοντας την αντιπαραγωγική ανεργία και τον παρασιτισμό, κατάργησε την διάκριση ανάμεσα στις οικονομικές, τις πολιτικές και τις τεχνικές δραστηριότητες. Η ανάλυση αυτού του φαινομένου συσχέτισης μας αποκαλύπτει το σοσιαλιστικό χαρακτήρα του Tahuantin-suyu. Αποτελεί το περουβιάνικο είδος του σοσιαλιστικού γένους».