Τι επηρεάζει τους ενόρκους;

 

Διάφορες έρευνες δείχνουν ότι οι ένορκοι επηρεάζονται από μια ποικιλία μη – νομικών χαρακτηριστικών των κατηγορουμένων, ίσως εξαιτίας του τρόπου με τον οποίο οι ένορκοι κατασκευάζουν μιαν αφήγηση για να δικαιολογήσουν τη μιαν ετυμηγορία ή την άλλη, και αυτό τους κάνει να εστιάζουν σε διάφορα είδη πληροφοριών. Η ελκυστικότητα του κατηγορουμένου εμφανίζεται σαν ένας από αυτούς τους παράγοντες, με τους ελκυστικούς κατηγορουμένους να αντιμετωπίζονται λιγότερα σκληρά εκτός αν γίνει αντιληπτό ότι χρησιμοποίησαν την ελκυστικότητά τους, για να διαπράξουν τα αδικήματά τους. Ομοίως οι Downs & Lyons (1991) ρώτησαν τις αστυνομικές συνοδείες να εκτιμήσουν τη φυσική ελκυστικότητα 1700 κατηγορουμένων που εμφανίστηκαν στα δικαστήρια  του Texas και διαπίστωσαν ότι οι δικαστές επιβάλλουν υψηλότερο πρόστιμο στους λιγότερο ελκυστικούς κατηγορουμένους.

Οι ένορκοι είναι επίσης πιο πιθανό να είναι ευμενείς απέναντι στους κατηγορούμενους με τους οποίους μπορούν να ταυτιστούν. Αυτό μπορεί να εξηγήσει τα ευρήματα μιας εθνικής έρευνας πρίν από τη δίκη του O.J.Simpson, στην οποία το 77% των λευκών συμμετεχόντων που απαντησαν αλλά μόνο το 45% των μαύρων συμμετεχόντων απάντησαν – είδαν την υπόθεση εναντίον του σαν «αρκετά ισχυρή». Οι ρατσιστικές προκαταλήψεις φαίνεται να αποτελούν ένα παράγοντα στο πεδίο των επιρροών πάνω στους ενόρκους, όπως έδειξαν οι Pfeifer & Ogloff (1991), όταν οι λευκοί συμμετέχοντες έκριναν τους μαύρους κατηγορούμενους πιο ένοχους από τους λευκούς κατηγορούμενους, ειδικά όταν το θύμα ήταν λευκό. Ωστόσο, όταν στους συμμετέχοντες δίδονταν συγκεκριμένες οδηγίες ότι κάθε στοιχείο του αδικήματος έπρεπε να αποδειχθεί πέρα από κάθε δικαιολογημένη αμφιβολία, οι διαφορές εξαφανίσθηκαν.

Ο Gordon (1988) έδειξε ότι η επίδραση της φυλής μπορεί να περιπλακεί από τον τύπο του εγκλήματος. Διαφέρουν και στη φυλή του κατηγορουμένου (μαύρος ή λευκός) και στον τύπο του εγκλήματος που υποθετικά διαπράχθηκε (κατάχρηση ή διάρρηξη). Ο λευκός καταχραστής έλαβε μια σημαντικά μεγαλύτερη ποινή από τον μαύρο καταχραστή, αλλά αυτή η κατάσταση αντιστρέφεται για την διάρρηξη. Υποστηρίχτηκε ότι αυτό συμβαίνει, διότι τα φυλετικά στερεότυπα για συγκεκριμένα εγκλήματα ισχύουν, με τους συμμετέχοντες να θεωρούν τους μαύρους διαρρήκτες και τους λευκούς καταχραστές περισσότερο υπεύθυνους για τα εγκλήματά τους.

Οι προηγούμενες πεποιθήσεις και στάσεις των ενόρκων μπορούν να επηρεάσουν τις αποφάσεις και ο Ellsworth (1993) διαπίστωσε ότι οι άνθρωποι που δεν ήταν αντίθετοι με την θανατική ποινή επίσης έτειναν να είναι προκατειλημμένοι απέναντι στη δίωξη και είναι περισσότερο πιθανό να πάρουν μιαν ενοχοποιητική ετυμηγορία. Κάθε πιθανός ένορκος στην Αμερική, που αντιτίθεται στην θανατική ποινή, μπορεί να αποκλειστεί από την υπηρεσία των ενόρκων, με την δικαιολογία ότι μπορεί να είναι ανίκανος να δώσει μια δίκαιη ετυμηγορία, και προτάθηκε ότι είναι πιο πιθανό να παρουσιάσουν ενόρκους επιρρεπείς προς τις καταδικαστικές αποφάσεις.

Παρόλο που παλιές έρευνες εστίαζαν στα χαρακτηριστικά των ενόρκων, πιο σύγχρονες έρευνες δίνουν έμφαση στο αποτέλεσμα της αλληλεπίδρασης μεταξύ των χαρακτηριστικών των ενόρκων και των χαρακτηριστικών της υπόθεσης, δηλαδή της ποιότητας των αποδείξεων, που παρουσιάζεται, και της φύσης των υποτιθέμενων αδικημάτων.