Το ταμπού της αιμομιξίας ως θεμελιακό στοιχείο της οργάνωσης της οικογένειας: Η προσέγγιση του T. Parsons

Η προβληματική του θεσμού της οικογένειας και η προσέγγιση του T. Parsons

Η οποιαδήποτε μορφή οικογενειακής οργάνωσης – στο βαθμό που πηγάζει, εκφράζει και αναπαράγει τις δομές της συγγένειας που χαρακτηρίζουν την κοινωνική οργάνωση – συσχετίζεται με το ταμπού της αιμομιξίας. Οι σύγχρονοι θεωρητικοί της ιστορίας προσεγγίζουν την οικογένεια σε διαχρονικό και συγχρονικό επίπεδο και σε συγκεκριμένα κοινωνικοπολιτισμικά πλαίσια. Η οικογένεια θεωρείται μάλλον ως μια δυναμική «διαδικασία» των ποικιλόμορφων σχέσεων και συσχετισμών μεταξύ των μελών της, η οποία αλλάζει διαχρονικά. Επιπλέον είναι γνωστό πως δεν μπορούμε να μιλήσουμε για μια και μοναδική μορφή οικογένειας. Ο κοινωνιολογικός πλουραλισμός της οικογένειας υποδηλώνει ότι δεν υπάρχει αφηρημένη και α-χρονική οικογένεια.

Έτσι, αν και αμφισβητείται η καθολικότητα της πυρηνικής οικογένειας – βασικό στοιχείο στην παρσονική προσέγγιση – ωστόσο η σχετική με το ταμπού της αιμομιξίας προσέγγισης του Parsons επιχειρεί ν’ αποδώσει τις πολλαπλές όψεις και τις λειτουργίες της αποφυγής της αιμομιξίας μέσα στην οικογένεια, συσχετίζοντας το ταμπού με την κοινωνική δομή, την κοινωνικοποίηση και τη ρύθμιση του ερωτισμού μέσα στα πλαίσια της οικογένειας.

Η συμβολή της παρσονικής προσέγγισης στη μελέτη της αποφυγής της αιμομιξίας εστιάζεται στον τρόπο με τον οποίο ο Parsons επιχειρεί να συνθέσει στα πλαίσια της συστημικής προσέγγισης, τη σχέση μεταξύ των μακροδομών και της ατομικής πράξης ( action and structure), καθώς και στη διαπλοκή των κοινωνικών και ψυχολογικών όρων ανάλυσης (κοινωνικοποίησης και στοιχεία της φροϋδικής θεωρίας) με στόχο την ερμηνεία των λειτουργιών του ταμπού της αιμομιξίας μέσα στην οικογένεια.

 

ΠΗΓΗ: ΑΙΜΟΜΙΞΙΑ -ΒΑΣΩ ΑΡΤΙΝΟΠΟΥΛΟΥ