Posts made in Δεκεμβρίου, 2014

Η φλογερή καρδιά του Danko

[διήγημα του Μαξιμ Γκορκι] Τον πιο παλιό καιρό ζούσε εδώ μία κοινότητα Ανθρώπων. Γύρω απ’τις τρεις μεριές του οικισμού, ήταν το Μαύρο Δάσος. Και από την τέταρτη, η απέραντη στέπα. Γιά πολύ καιρό ο ήλιος έλαμπε και ο ουρανός ήταν γαλάζιος, και έτσι οι Άνθρωποι ήταν γενναίοι και ευτυχισμένοι. Μα κάποια μέρα, ήρθανε απ’την στέπα άλλοι Άνθρωποι, πιό νέοι, πιό βάρβαροι, πιό δυνατοί και έδιωξαν τους πρώτους, βαθιά μέσα στο Μαύρο Δάσος. Έλη τους...

Read More

Έχει και ο φτωχός πουλί

Να “χεις στόλους και βαπόρια και πλεούμενα πελώρια Με το δένε και το λύνε λίγο βέβαια δεν είναι Όμως της ζωής το αλάτι βρίσκεται μες στο κρεβάτι Μια μονάχα μες στις δέκα να ναι αληθινή γυναίκα Και τα τέτοια δεν τα θέλει κύριε Γιώργο κύριε Τέλη Μάθετέ το είναι καιρός ίδια τα “δωκε ο Θεός Τι λιγάκι τι πολύ έχει και ο φτωχός...

Read More

Bere e alcolismo

In un campus tipico, la grande weekend di festa a partire Venerdì. Se si chiede agli studenti dopo la mezzanotte «Perché bevi tanto,» la maggior parte vi darà una breve risposta. «Lo stress!» Dice uno studente del dipartimento economia aziendale al di fuori di un bar. Sotto lo sguardo di un portiere annoiato, lasciando treklizontas … .. «Stress», sussurra uno studente in quanto si basa sulla parete per evitare di cadere. Accanto a stare...

Read More

Driking and Alcoholism

In a typical campus, the big party weekend starting Friday. If you ask students after midnight «Why do you drink so much,» most will give you a brief answer. «Stress!» Says a student of business administration department outside a bar. Under the gaze of a bored porter, leaving treklizontas … .. «Stress,» whispers a student as it relies on the wall to avoid falling down. Next to stand two young men, one wearing a shirt that says «Take me...

Read More

Annabel Lee —–Edgar Allan Poe

Έχουν περάσει πολλά πολλά χρόνια από τότε Σ’ενα βασίλειο δίπλα στη θάλασσα Που κάποια κόρη ζούσε, ίσως την ξέρετε Άναμπελ Λη ήταν το όνομα της Κι η κορη αυτή ζούσε με μόνο μια σκέψη Να με αγαπά και να την αγαπώ. Ήμαστε ακόμα τότε και οι δυο παιδιά Σ’ενα βασίλειο δίπλα στη θάλασσα αλλά αγαπιόμαστε με μιαν αγάπη μεγαλύτερη ακόμα κι από την αγάπη εγώ και η δική μου Άναμπελ Λη . Με μιαν αγάπη που τη ζήλευαν τα φτερωτά σεραφείμ στον ουρανό Μας...

Read More

Copyright ©
Βολυράκη Ζ.
Design & Hosting by philanthropy.gr