Posts made in Ιανουαρίου, 2016

Η ζωή όπως είναι

  Ο Τσέχοφ αισθανόταν όλο τον παραλογισμό της αντίθεσης μεταξύ αυτών που λέει κάποιος, αυτών που γράφει και της ζωής που κάνει, μεταξύ αυτού που πιστεύει ότι είναι και αυτού που πράγματι είναι. Μετά από ένα γεύμα που οργανώθηκε σε ανάμνηση της απελευθέρωσης των δούλων, έγραψε στην εφημερίδα του: «Tι παράλογο και ανιαρό πράγμα να κάθεσαι στο τραπέζι, να πίνεις σαμπάνια, ν” ακούς εξωφρενικούς λόγους προς δόξαν της αφύπνισης των ταπεινωμένων,...

Read More

ΔΙΑΖΥΓΙΑ ΚΑΙ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΕΣ

  Μια -δύο φορές, ή ίσως να ήταν τρεις, συνάντησα τα προηγούμενα χρόνια στη Γιορτή Βιβλίου της Λισαβόνας ισάριθμους αναγνώστες, δύο ή τρεις, ζεμένους στο φορτίο καμιά δεκαριάς νέων τόμων, φρεσκοαγορασμένων και συνήθως φυλαγμένων ακόμα στις σακούλες προέλευσής τους. Στον πρώτο απ” αυτούς που συνάντησα έκανα την ερώτηση που μου φάνηκε πιο λογική, δηλαδή αν η συνάντησή του με τη δουλειά μου ως συγγραφέα υπήρξε γι” αυτόν πρόσφατη και, κατά τα...

Read More

ΓΙΑ ΤΗ ΛΥΤΡΩΣΗ .

  Τριγυρίζω ανάμεσα στους ανθρώπους, που είναι κομμάτια του μέλλοντος, εκείνο το μέλλον που βλέπω. Κι όλη μου η σκέψη και το φορτίο είναι να μαζέψω και να συνενώσω σ” ένα ότι είναι κομμάτι και αίνιγμα και φριχτή σύμπτωση. Και πως θα το άντεχα να είμαι άνθρωπος, αν ο άνθρωπος δεν ήταν ποιητής και λύτης αινιγμάτων και λυτρωτής της σύμπτωσης. Το να λυτρώνει κανείς αυτούς που πέρασαν και αυτούς κάθε «Ήταν» να το αλλάζεις σ” ένα «Έτσι το...

Read More

ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΚΑΙ ΤΕΧΝΗ

  Η τέχνη, επίσης, είναι αυτό το κίνημα που εξαίρει και αρνείται ταυτόχρονα. «Κανένας καλλιτέχνης δεν αρνείται το πραγματικό» λέει ο Νίτσε. Αυτό είναι αλήθεια. Αλλά και κανένας καλλιτέχνης δεν μπορεί να κάνει χωρίς το πραγματικό. Η δημιουργία είναι απαίτηση ενότητας και άρνησης του κόσμου. Μα αρνείται τον κόσμο εξαιτίας αυτού που του λείπει και υπέρ αυτού που είναι μερικές φορές. Μπορούμε να παρατηρήσουμε την εξέγερση, πέρα από την...

Read More

Οι αδιάφοροι, του Αντόνιο Γκράμσι

  «Μισώ τους αδιάφορους. Πιστεύω ότι το να ζεις σημαίνει να εντάσσεσαι κάπου. Όποιος ζει πραγματικά δεν μπορεί να μην είναι πολίτης και ενταγμένος. Η αδιαφορία είναι αβουλία, είναι παρασιτισμός, είναι δειλία, δεν είναι ζωή. Γι’ αυτό μισώ τους αδιάφορους. H αδιαφορία είναι το νεκρό βάρος της ιστορίας. Η αδιαφορία δρα δυνατά πάνω στην ιστορία. Δρα παθητικά, αλλά δρα. Είναι η μοιρολατρία. Είναι αυτό που δεν μπορείς να υπολογίσεις. Είναι αυτό...

Read More

Copyright ©
Βολυράκη Ζ.
Design & Hosting by philanthropy.gr