Posts made in Ιουνίου, 2018

Μάνος Χατζηδάκις

Μάνος Χατζηδάκις

Μετά τον πόλεμο κυβέρνησαν τον τόπο ξανά φθαρμένοι άνθρωποι, ανίκανοι να συλλάβουν έστω και στο ελάχιστο απ’ ότι γεννιόνταν κείνο τον καιρό κι αναρριγούσε ολόκληρο τον κόσμο. Εάν μας λέγαν τότε μερικά από τα ονόματα που κυβερνήσανε κατόπιν ότι θα ξανάβγαιναν στην πολιτική σκηνή να διαφεντέψουνε τη χώρα μας, θα γελούσαμε δίχως τελειωμό με την καρδιά μας. Γιατί πιστέψαμε βαθιά μέσα μας πως όλα αυτά τα ονόματα ήσαν φαντάσματα του παρελθόντος,...

Read More

Αντίδραση – συνέχεια

Αντίδραση – συνέχεια

  Ο Friedlader ήταν περίεργος άνθρωπος, μια αμφίβολη προσωπικότητα, με σκοτεινό παρελθόν για το οποίο ο Φρόυντ ήταν ενήμερος. Όταν ήμασταν στην Ολλανδία το καλοκαίρι του 1910 μου είπε την εξής ιστορία. Στις 28 Μαίου 1910, χτύπησε το τηλέφωνο και κάποιος καθηγητής Schottlander, ψυχίατρος, ζήτησε μια συνάντηση. Ο Φρόυντ του είπε να περάσει εκείνο το βράδυ, αλλά βρισκόταν σε μεγάλη αμηχανία, αφού γνώριζε τα ονόματα όλων των Γερμανών ψυχιάτρων...

Read More

Οι Δίκαιοι

Οι Δίκαιοι

Κάποιος που καλλιεργεί τον κήπο του όπως θα ήθελε ο Βολταίρος. Κάποιος που νιώθει ευγνωμοσύνη γιατί στον κόσμο υπάρχει η μουσική. Αυτός που ανακαλύπτει με χαρά μια ετυμολογία. Δύο πελάτες που σε κάποιο καφενείο παίζουν το σιωπηλό τους σκάκι. Ο πηλοπλάστης που προκαθορίζει ένα σχήμα ή ένα χρώμα. Ο στοιχειοθέτης που στήνει όμορφα τούτο το κείμενο και που ίσως δεν τ’ αρέσει. Μια γυναίκα κι ένας άντρας που διαβάζουν μαζί τις τελευταίες στροφές ενός...

Read More

Σιμόν ντε Μπωβουάρ

Σιμόν ντε Μπωβουάρ

  Είναι μια Κυριακή του χειμώνα του 1921, σε μερικές βδομάδες η Σιμόν θα γίνει δεκατεσσάρων ετών. Το καινούργιο παλτό που φοράει τις Κυριακές, το ασορτί καπελάκι, τα γάντια, το προσευχητάρι είναι έτοιμα….. Και ιδού που η έφηβη δηλώνει κοιτάζοντας τη μητέρα της στα μάτια, αλλά κάπως λοξά, τόσο δύσκολο της είναι να αρθρώσει την ομολογία, ότι δεν θα ξαναπάει στην εκκλησία. Μαζεύει όλο της το κουράγιο για να εκστομίσει την τελεσίδικη φράση:...

Read More

1958 Στοκχόλμη

1958    Στοκχόλμη

    Το βραζιλιάνικο ποδόσφαιρο, που χορεύει και κάνει τον κόσμο να χορεύει, είναι στις δόξες του. Στο Παγκόσμιο Ποδόσφαιρο της Σουηδίας, ο Πελέ και ο Γκαρίντσα καθιερώνονται, διαψεύδοντας όσους λένε ότι οι μαύροι δεν μπορούν να παίξουν σε ψυχρό κλίματα. Ο Πελέ, αδύνατος, σχεδόν παιδί, φουσκώνει το στήθος για να εντυπωσιάσει, κι ανασηκώνει το πιγούνι. Παίζει ποδόσφαιρο όπως θα έπαιζε ο θεός, αν ο θεός αποφάσιζε να ασχοληθεί σοβαρά με...

Read More

Copyright ©
Βολυράκη Ζ.
Design & Hosting by philanthropy.gr