Βιολογικές Ερμηνείες

 

Οι βιολογικές ερμηνείες βλέπουν την ανθρώπινη συμπεριφορά ως ένστικτο- θεωρούν δηλαδή ότι οι άνθρωποι είναι προγραμματισμένοι, κατά κάποιον τρόπο, από τη φύση να φέρονται επιθετικά. Σ’ αυτή την κατηγορία θεωριών, εμπίπτουν η Φροϋδική και η νέο- Φροϋδική Θεωρία, η εθολογική προσέγγιση και εξελικτική προσέγγιση.

 

Η Φροϋδική και η νέο-Φροϋδική Θεωρία

Σύμφωνα με τον Freud (1930), η ανθρώπινη επιθετικότητα προέρχεται από το εγγενές ένστικτο του θανάτου(Θάνατος) το οποίο βρίσκεται σε αντιπαράθεση με το ένστικτο της ζωής (Έρως). Η έννοια του Θανάτου στη Φροϋδική θεωρία προέκυψε από την ανάγκη ερμηνείας της μαζικής βίας που χαρακτήρισε τον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο και η οποία δεν μπορούσε να ερμηνευτεί με βάση το ένστικτο της ζωής. Το ένστικτο του θανάτου, σύμφωνα με τον Freud «είναι ενεργό σε κάθε ζωντανό οργανισμό και επιδιώκει να τον καταστρέψει και να επαναφέρει τη ζωή στην αρχική κατάσταση της άψυχης ύλης». Στα πρώτα στάδια της ζωής, το ένστικτο αυτό έχει στόχο την αυτοκαταστροφή του ατόμου, σύντομα όμως στρέφονται εναντίον άλλων. Όπως οι ερωτικές ορμές που γεννώνται από το ένστικτο του Έρωτα, έτσι και οι επιθετικές ορμές που γεννώνται από το ένστικτο του Θανάτου, χρειάζεται να εξωτερικευθούν και να εκτονωθούν. Σύμφωνα με τον Freud, η κοινωνία επιτελεί μια σημαντική λειτουργία βοηθώντας τους ανθρώπους να υποτάξουν το ένστικτο θανάτου και να μετατρέψουν την καταστροφική του ενέργεια σε αποδεκτή και χρήσιμη συμπεριφορά. Οι ιδέες του Freud επεκτάθηκαν αργότερα από τους νέο – Φροϋδιστές, οι οποίοι όπως και ο Freud, θεωρούν την επιθετικότητα ως εγγενή διαδικασία. Οι νέο – Φροϋδιστές, υποστηρίζουν ότι η επιθετικότητα είναι επίσης και μια λογική διαδικασία μέσω της οποίας οι άνθρωποι αναζητούν υγιή διέξοδο στα πρωτόγονα ένστικτα επιβίωσης – και συνεπώς της αναγνωρίζουν και μια θετική πλευρά.

 

πηγή: Φλώρα Κοκκινάκη – Κοινωνική ψυχολογία