Γ. Ρίτσος

Οι Γειτονιές του κόσμου

Οι Γειτονιές του κόσμου

    …………………………                                                                                                                                                                             Ερχόταν η Άνοιξη- καθόταν στο σκουριασμένο ντεπόζιτο της αυλής μας και κουνούσε τα πόδια της. Κι ήταν ένα μεγάλο παράνομο χαμόγελο, αντιφεγγίζοντας από μάτια σε μάτια, αντιφεγγίζοντας από στόμα σε στόμα- Ετούτο το χαμόγελο του κομμουνιστή. Ένα παράνομο χαμόγελο...

Read More

Γιάννης Ρίτσος

Γιάννης Ρίτσος

    Βρες χρόνο να κοιτάς ολόγυρα σου – είναι πολύ σύντομη η μέρα για να ‘σαι εγωιστής. Βρες χρόνο να γελάς – αυτό είναι η μουσική της ψυχής. Βρες χρόνο να είσαι παιδί – για να νοιώθεις αυθεντικά...

Read More

Γιάννης Ρίτσος

Γιάννης Ρίτσος

Σπουδαίος και πολυγραφότατος έλληνας ποιητής, με διεθνή απήχηση, που ανήκει στη λεγόμενη «γενιά του ‘30. Ο «Επιτάφιος», η «Ρωμιοσύνη» και η «Σονάτα υπό το Σεληνόφως» είναι τρία από τα πιο γνωστά έργα του. Το 1975 προτάθηκε για το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας. Ο Γιάννης Ρίτσος γεννήθηκε στη Μονεμβασιά την πρωτομαγιά του 1909. Ήταν το μικρότερο από τα τέσσερα παιδιά του μεγαλοκτηματία Ελευθέριου Ρίτσου και της Ελευθερίας Βουζουναρά. Τα τρία...

Read More

Καντάτα για τη Μακρόνησο

Κάθε τόσο Μας έρχονται καινούριες καραβιές γερόντοι απ’ το Μοριά, απ’ τη Ρούμελη Και πιο πάνω απ’ τα Τρίκαλα και τη Μακεδονία Λιγνοί γερόντοι χοντροκόκκαλοι μάσπρα μουστάκια και φλοκάτες Μυρίζουν σβουνιά και χωράφι Μέσα στα μάτια τους βελάζουν τα πρόβατα του απόβραδου Στα τσουλούφια τους κρέμονται οι σκιές των πλατανόφυλλων Μιλάνε λίγο δεν μιλάνε καθόλου ωστόσο πότε πότε το βλέπεις Πούχουν συμπεθεριάσει με τα ελάτια Μια στιγμή που σηκώνουν τα...

Read More

Φως

  Ένα κλαδάκι μυγδαλιάς μπρος στο παράθυρο ένα κλαδάκι μοναχά σου κρύβει το μικρό χωριό   ο έρωτας με την παλάμη του σου κρύβει όλο τον κόσμο.   Μένει το φως μονάχα       Μικρή μοναξιά   Στη γωνιά της αυλής, μέσα στα σαπουνόπερα, κάτι τριαντάφυλλα καμπούριασαν απ” το βάρος της ευωδιά τους. Κανένας δε μύρισε αυτά τα τριαντάφυλλα.   Καμιά μοναξιά δεν είναι...

Read More

Ρίτσος

  Ήσυχο, ξεχασιάρικο αεράκι, με τι δάχτυλα κινείς αυτά τα κουρασμένα φύλλα;     Αν γδυνόσουνα μπροστά στο φεγγάρι το χέρι της ιστορίας θα γινόταν χρυσό.       Ω ανήμπορο ποίημα ανήμπορο ανήμπορο ατελέσφορο. Οι νεκροί δεν ανασταίνονται. Υπάρχουν.       Οι άνθρωποι ετοιμάζουν σκάλες με ανθρώπινα κόκκαλα για να...

Read More

Αρχείο

Copyright ©
Βολυράκη Ζ.
Design & Hosting by philanthropy.gr