Κολτούρα

Στον τάφο του Επονίτη

Στον τάφο του Επονίτη

  Επέταξα τη σάκα μου και τρέχω με τα τουφέκια. Μικρούλης φαίνομαι. Αδελφέ, το μάτι δε με πιάνει. Στη μάχη όμως κουβάλησα χιλιάδες τα φουσέκια Κι ακόμα μ’ είδαν – Γερμανούς να στρώνω στο ρουμάνι. Στη γειτονιά με ξέχασε το τόπι, το ξυλίκι Και μοναχά που πέρναγα με το χωνί στο στόμα. Παιδί! Μα με λογάριασαν οι λυσσασμένοι λύκοι. Τεράστιο το κουράγιο μου. Και που να δεις ακόμα. Μια μέρα μας μπλοκάρουνε. Δύο εμείς και αυτοί σαράντα. Σφαίρα τη...

Read More

Η Θάλασσα

Η   Θάλασσα

Από μικρός την αγαπούσα τη θάλασσα. Τα πρώτα βήματα μου να ειπείς, στο νερό τα έκαμα. Το πρώτο μου παιχνίδι ήταν ένα κουτί από λουμίνια μ’ ένα ξυλάκι ορθό στη μέση για κατάρτι, με δυο κλωστές για παλαμάρια, ένα φύλλο χαρτί για πανάκι και με την πύρινη φαντασία μου που το έκανε μπάρκο τρικούβερτο. Πήγα και το έριξα στη θάλασσα με καρδιοχτύπι. Αν θέλεις, ήμουν και γω εκεί μέσα. Μόλις όμως το απίθωσα, και βούλιαξε στον πάτο. Μα δεν άργησα να κάμω...

Read More

Μανώλης Αναγνωστάκης

Μανώλης Αναγνωστάκης

Γεννημένος σαν σήμερα 10 Μαρτίου  του 1925, ο Μανόλης Αναγνωστάκης υπήρξε ένας από τους κορυφαίους ποιητές και δοκιμιογράφους της μεταπολεμικής γενιάς. Φυλακίστηκε και καταδικάστηκε σε θάνατο για τις πολιτικές του πεποιθήσεις, ενώ χαρακτηρίστηκε ο «ποιητής της ήττας» αφού οι στίχοι του αποτύπωσαν τη διάψευση των οραμάτων της Αριστεράς. «Δεν είναι ποίηση της ήττας. Είναι μια αγωνία για την εποχή», έλεγε ο ίδιος. «Κατά καιρούς μ’ έχουν...

Read More

Με ρώτησες πως έγινα τρελός;

Με ρώτησες πως έγινα τρελός;

“Με ρώτησες πώς έγινα τρελός. Να πώς: Μιαν αυγή, καιρό πολύ πριν γεννηθούνε άμετροι θεοί, ξύπνησα από ένα λήθαργο κι είδα πως μου είχαν κλέψει όλες τις μάσκες μου -τις εφτά μάσκες που είχα δημιουργήσει κι είχα φορέσει σ’ εφτά ζωές. ΄Ετρεξα τότε ακάλυπτος στους κοσμοπλημμυρισμένους δρόμους φωνάζοντας: “Κλέφτες, κλέφτες, καταραμένοι κλέφτες!” Πολλοί άντρες και γυναίκες με περιγέλασαν, κι άλλοι έτρεξαν φοβισμένοι στα σπίτια τους. Σαν έφτασα στην...

Read More

Ναζίμ Χικμέτ — Η γριά και η αλεπού

Ναζίμ Χικμέτ — Η γριά και η αλεπού

Μια φορά κι έναν καιρό ήτανε μια γριά που ’χε μιαν αγελάδα. Δεν είχε τίποτε’ άλλο η καημενούλα. Το μόνο της βιός ήταν η αγελάδα· πουλούσε το γάλα της και ζούσε. Και κάθε μέρα, σαν τελείωνε το άρμεγμα, άφηνε το αγγειό με το γάλα στην αυλή της κι ύστερα έκανε τις άλλες της δουλειές. Το ίδιο έκανε και κείνη την ημέρα. Σαν γύρισε όμως να πάρει το αγγειό με το γάλα, τι να δει; Το αγγειό ήτανε άδειο. Κάποιος είχε πιει το γάλα! Τα ’χασε η καημένη η...

Read More

Δ. Λιαντίνης – Το μηδέν και η ποίηση

Δ. Λιαντίνης – Το μηδέν και η ποίηση

“Ο κορμός του είναι η αλήθεια, τα κλαδιά οι πράξεις, οι καρποί τα έργα.“ Μέχρι τώρα η έρευνα του προβλήματος της παιδείας στην αρχαϊκή Ελλάδα έδειξε ότι η ανάδυση της αλήθειας μέσα από την ομίχλη της οντολογικής λήθης με τους χαρακτήρες μιας εικόνας πού είναι σταθερά πρωτεϊκή, άλλα που δεν γίνεται άφαντη ποτέ η ευγένεια της πράξης, εγγυημένη σε ρήτρες κοσμικές, σαν ορίζοντας και χωρομετρικός διατάκτης της συμπεριφοράς και της συμπόρευσης των...

Read More

Copyright ©
Βολυράκη Ζ.
Design & Hosting by philanthropy.gr