Κώστας Βάρναλης

ΤΟ ΚΑΜΑΡΙ Ο ΘΟΔΩΡΗΣ

Τούτ’ η κόλα που θωρείς Γράφει μέσα «ο Θωδορής Φρονημάτων υγιών Με γυναίκα και υιόν». Έχει θέση και μιστό Και στομάχι αγέμιστο Λεύτερος εδώ και εκεί Με ξεκούμπωτο βρακί. Σε κουμούλα σκουπιδιώ Ψάχνει να ‘βρει με τα δυό Βρωμισιά θανατερή Για τα σας, αριστεροί, Και να στείλει κάθε ορνίθι «εις τον τόπον τον συνήθην» Παραπάτησε και μπλούμ! Πέφτει σ’ ανοιχτό λαγούμι. Χαχανίζει ν’ απορείς Και φωνάζει απανωτά: Δεν λερώθηκ’ ο Θοδωρής,Λερωθήκαν τα σκατά!...

Read More

Ο Άγνωστος Βάρναλης

Ο Άγνωστος Βάρναλης

Το ΟΧΙ του λαού Ποιος είναι κείνος ο λαός, που λέει στους ξένους «όχι» και που κρατάει κατάκορφα της λεφτεριάς τη λόχη κι όντας οι λίγοι αφέντες του, που τον διαφεντεύγουν τον παρατάν μεσοστρατίς και ασκώνονται και φεύγουν; Ποιος είναι κείνος ο λαός, που στάθηκε λιοντάρι, όντας του πέσανε μαζί δυο κολοσσοί κουρσάροι κι από τα ξένα οι αφέντες του, αντί να τον βοηθήσουν, τα φκιάνανε με τον Οχτρό για να ξαναγυρίσουν. Ποιος είναι κείνος ο λαός, που...

Read More

Κώστας Βάρναλης

Κώστας Βάρναλης

«Θα πήγαινα, που λέτε, στους λαϊκούς μαχαλάδες της Αθήνας στα βρωμοχώρια της Αττικής από τις Κάβο Κολόνες ίσαμε τα Κούντουρα κι από την Κούλουρη ίσαμε το Καπαντρίτι. Θα κατέβαινα στα σκοτεινά χαμόσπιτα, γεμάτα κοριούς και χτίκιασμα, θα μπαινα στα μικρομάγαζα της φτωχολογιάς, στα καρβουνιάρικα του λιμανιού, γιομάτα λέρα και βόχα. Και θα λεγα: Λέφτεροι πολίτες: Αφτός ο τόπος, κι αν ακόμα βρισκόταν στη Σκυθία, όπου σπάνια ξεμυτίζει ο γήλιος...

Read More

Τρίτη εξαϋλωση

  Εγώ είμαι η Τέχνη, που νικώ την ύλη με το ιδανικό. Αφού ξεσκίστηκα βαθιά κι αφού ξεσκίστηκα παντού, ναζάρα και καμωματού θα κάνω το κορίτσι πιά   Εγώ είμαι η Τέχνη των Τεχνώ, (Θεός και Πατρίδα το ψαχνό!) που τραγουδάω και διαφεντεύω κάθε τι σάπιο και που ζέχνει, χωρίς καθόλου να πιστεύω γι” αυτό “μια των Τεχνών η Τέχνη!   Αριστοκράτισσα ζωή των υπερκόσμιων ακοή, αιώνια, απόλυτη, σπουδαία. Ψυχή δεν έχω και ζητώ σε κάθε τάφον ανοιχτό καμιά...

Read More

Αγία Οικογένεια

Μάνα παλιά σκαπάνισσα (και βάλε!) Πολυτελείας εταίρα η θυγατέρα. Γιός πλερωτός φονιάς ερυθροδέμων, και μπαμπάκας τσολιάς των Γερμανών. Την άγιαν οικογένειαν προσκυνάτε! Αυτή «Μεγάλη Ελλάδα» κι αγκωνάρι της εκκλησίας, κορφή του ντοβλετιού. Αν λείπανε, δε θα “χαμε ιστορία! Φτωχάμοιρε λαέ, της προδοσίας διδάχοι σου οι πρωτάτοι. Είναι ψηλά, δεν τους φτάνουν τα βόλια σου, πως θέλεις ναν τους φτάσουν της Μούσας τα...

Read More

Κατήχηση

Δεν έχει μάνα, αδέλφια, συγγενείς, γυναίκα, φίλους. Ένας και κανείς. Τον συνεπαίρνει ο αγέρας που φυσά Κακός στον εαυτό του, όχι στους άλλους κακούς, αδερφοφάγους, κανιβάλους. Όλοι πρώτοι! Και το πιστεύουν. Άλτες στα πιο ψηλά πρωτάτα οι πιο Εφιάλτες. Τι κάθεσαι και αχνογελάς; Κουνήσου! Σε προσπεράσαν οι κατοπινοί σου! Γρηγορότερο τρέξιμο του αιώνα το τρέξιμο σε λασπουριά ως το γόνα. Δυνατότερη δύναμη καμιά στα μαύρα τούτα χρόνια απ” τη βρωμιά...

Read More

Αρχείο

Copyright ©
Βολυράκη Ζ.
Design & Hosting by philanthropy.gr