Μπρεχτ

Μπρεχτ

Μπρεχτ

      Την πρώτη φορά που ιστορήσαμε πως αργοσφάζανε τους φίλους μας, κραυγή φρίκης αντήχησε. Είχανε, τότε, σφάξει εκατό. Μα όταν σφάξαν χίλιους και η σφαγή δεν είχε τελειωμό, απλώθηκε σιωπή. Όταν οι κακουργίες πέφτουν σαν βροχή, κανένας πια δεν φωνάζει: Σταματήστε! Όταν σωρεύονται τα εγκλήματα, γίνονται αόρατα. Όταν οι πόνοι γίνονται αβάσταχτοι, δεν ακούγονται πια οι κραυγές. Και οι κραυγές πέφτουν κι αυτές σαν καλοκαιρινή βροχή....

Read More

O Mπέρτολτ Μπρεχτ του «ανθρώπινου στρατευμένου θεάτρου»

«Αδυναμίες, Καμία δεν είχες, Εγώ είχα μία… Αγάπησα» – Μπέρτολτ Μπρεχτ   Ο Μπέρτολτ Μπρεχτ γεννήθηκε στις 10 Φεβρουαρίου το 1898, στο Άουγκσμπουργκ της Βαυαρίας από πατέρα καθολικό και μητέρα προτεστάντισσα. Περιβάλλον μάλλον πνιγηρό για τον άνθρωπο που θα εξελιχθεί σε κορυφαίο δραματουργό και για πολλούς  σε πατέρα του σύγχρονου θεάτρου. Θα σπουδάσει ιατρική στο Πανεπιστήμιο του Μονάχου και κατόπιν υπηρετεί ως νοσοκόμος στον Α΄...

Read More

Ένα γράμμα στην Άννα του Bertolt Brecht…

Ένα γράμμα στην Άννα του Bertolt Brecht…

  Άννα ,κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι της ιστορίας από τότε που σε γνωρίσαμε μέσα απ το ποίημα του σύντροφου μας B.Brecht. Και το νερό κατέληγε πάντα στους ίδιους νερόμυλους ,της ίδιας αντιλαϊκής εξουσίας που έχει κατσικωθεί στην πλάτη όλων των εργαζομένων και πλουτίζει παρασιτικά επενδύοντας στην εξαθλίωση τους. Δεν υπάρχει μπακάλης για να γυρέψουμε τον βερεσέ πια Αννα. Τον έκλεισαν τα μονοπώλια και οι υπεραγορές. Και σ αυτές τις υπεραγορές...

Read More

Για τον όρο «μετανάστες»

  Λαθεμένο μού φαινόταν πάντα τ’ όνομα που μας δίναν: «Μετανάστες». Θα πει, κείνοι που αφήσαν την πατρίδα τους. Εμείς, ωστόσο, δε φύγαμε γιατί το θέλαμε, λεύτερα να διαλέξουμε μιαν άλλη γη. Ούτε και σε μιαν άλλη χώρα μπήκαμε να μείνουμε για πάντα εκεί, αν γινόταν. Εμείς φύγαμε στα κρυφά. Μας κυνηγήσαν, μας προγράψανε. Κι η χώρα που μας δέχτηκε, σπίτι δε θα ‘ναι, μα εξορία. Έτσι, απομένουμε δω πέρα, ασύχαστοι, όσο μπορούμε πιο κοντά στα...

Read More

ΑΥΤΗ Η ΑΝΕΡΓΙΑ!

  Κύριοι συνάδελφοι η ανεργία πρόβλημα είναι ακανθώδες Εφ” ω και είναι ευκαιρία το Συμβούλιό μας το εργώδες να της αφιερώση μίαν … συζήτησιν. Διότι είναι καθαρά θεομηνία δια το έθνος η ανεργία. Αίνιγμα αποτελεί διά πάντα τίμιον πολίτην και υγιώς σκεπτόμενον της ανεργίας το φαινόμενον. Και επιπλέον, εξόχως επιζήμιον. Κύριοι, οι καιροί ου μενετοί! Θα απετέλει δε αδυναμίαν μας θανάσιμον, εάν εμείς, του έθνους οι εκλεκτοί, δεν εύρωμεν μίαν...

Read More

Λαθεμένο μου φαινόταν πάντα τ’ όνομα που μας δίναν: «μετανάστες» Θα πει, κείνοι που αφήσαν την πατρίδα τους. Εμείς, ωστόσο, δε φύγαμε γιατί το θέλαμε, λεύτερα να διαλέξουμε μιάν άλλη γη. Ούτε και σε μιάν άλλη χώρα μπήκαμε να μείνουμε για πάντα εκεί, αν γινόταν. Εμείς φύγαμε στα κρυφά. Μας κυνήγησαν, μας προγράψανε. Κι η χώρα που μας δέχτηκε, σπίτι δε θα ‘ναι, μα εξορία.   Έτσι απομένουμε δω πέρα, ασύχαστοι, όσο μπορούμε πιό κοντά στα...

Read More

Copyright ©
Βολυράκη Ζ.
Design & Hosting by philanthropy.gr