Μπόρχες

Χόρχε Λουίς Μπόρχες: Το καθήκον της τέχνης

Χόρχε Λουίς Μπόρχες: Το καθήκον της τέχνης

  Το καθήκον της τέχνης είναι να μεταμορφώνει αυτά που μας συμβαίνουν συνεχώς, να μεταμορφώνει όλα αυτά τα πράγματα σε σύμβολα, σε μουσική, σε κάτι που μπορεί να διαρκέσει στη μνήμη του ανθρώπου. Αυτό είναι το χρέος μας. Αν δεν το εκπληρώσουμε, νιώθουμε δυστυχισμένοι. Ένας συγγραφέας, ή οποιοσδήποτε καλλιτέχνης, έχει το άλλοτε ευχάριστο καθήκον να μεταμορφώσει όλα αυτά σε σύμβολα. Αυτά τα σύμβολα θα μπορούσαν να είναι χρώματα, μορφές ή...

Read More

Η σελήνη

Η σελήνη

    Τόση και τόση μοναξιά σε τούτο το χρυσάφι, Η σελήνη της νύχτας δεν είναι η σελήνη που είδε ο Αδάμ. Οι μεγάλοι αιώνες της ανθρώπινης αγρύπνιας την έχουν πλημμυρίσει με πανάρχαιο θρήνο. Κοίτα την: ο καθρέπτης σου είναι.     πηγή: ΧΟΡΧΕ ΛΟΥΙΣ...

Read More

Χόρχε Λουις Μπόρχες

  » Ήμουν μικρό παιδί, μύωπας, με γυαλιά. Από μικρός αισθανόμουν ντροπή επειδή οι περισσότεροι συγγενείς μας ήταν στρατιωτικοί, ενώ εγώ ήμουν ήδη βιβλιοπόντικας. Σ” όλη τη διάρκεια της παιδικής μου ηλικίας πίστευα ότι το να μ” αγαπούν αποτελούσε ένα είδος αδικίας. Δεν ένιωθα ότι αξίζω κάποια ιδιαίτερη αγάπη και θυμάμαι πως, στα γενέθλιά μου, ντρεπόμουν για τα δώρα που μου έφερναν γιατί πίστευα ότι δεν είχα κάνει τίποτα για να τ” αξίζω –...

Read More

Χόρχε Λουις Μπόρχες

  «Η Φαντασία είναι ένα είδος τεχνικής συνδυασμών της μνήμης». Όλα τα μείζονα έργα είναι οικοδομημένα πάνω στο σχέδιο κάποιου λαβύρινθου. Ορισμένα μάλιστα είναι χτισμένα πάνω στην πιο ακραία μορφή του λαβύρινθου: τον κύκλο, δηλαδή την αλληγορία της ευθείας γραμμής. Το έργο του Μπόρχες θα μπορούσαμε να το παρομοιάσουμε μ” έναν καθρέπτη, έναν καθρέπτη που αντιστρέφει και μεταβάλλει την ουσία των πραγμάτων σε ονειρικό υλικό. Ο ίδιος έλεγε:...

Read More

Ο Αλλος

Στο πρώτο πρώτο κιόλας απ” τα μύρια ρωμαλέα εξαμετρά του κείνος ο Έλληνας επικαλείται την πολύτροπη μούσα, μια φλόγα που αιωρείται, για να ψάλει την οργή του Αχιλλέα. Ήξερα πως κάποιος λούζει σε αιφνίδιο φως τα σκοτεινά μας έργα: ίσως ένα Θεός. Έρχεται ύστερ” από αιώνες η Γραφή και λέει ότι το Πνεύμα όπου θέλει εκείνο πνέει. Πάντοτε δίνει το κατάλληλο εργαλείο ο ανελέητος θεός στον εκλεκτό του: Ο Μίλτων της σκιάς πήρε τα τείχη, ο Θερβάντες την...

Read More

Σε εκείνον που δεν είναι νέος πιά

Ήδη μπορώ την τραγική σκηνή να δω, για κάθε πράγμα το σωστό σενάριο το ξίφος και η στάχτη στη Διδώ και ένας οβολός για τον Βελισάριο. Γιατί τον πόλεμο γυρεύεις ζαλισμένος μέσα στον μπρούντζο τον θολό των εξαμέτρων; Το κέρδος σου, έτσι κι αλλιώς, είναι δύο μέτρων γη. Κοχλάζει το αίμα κι είναι ο τάφος ανοιγμένος. Παραμονεύει ο καθρέπτης στη γωνία για να ξεχάσει μόλις δει την αγωνία της τελευταίας σου στιγμής ν” αντιφεγγίζει. Το τέλος κιόλας σε...

Read More

Copyright ©
Βολυράκη Ζ.
Design & Hosting by philanthropy.gr