Ποίηση

Τάσος Λειβαδίτης

Τάσος Λειβαδίτης

  Και συνεχίζουμε την αιώνια περιπλάνηση. Καθώς φεύγουμε κανείς δε μας αποχαιρετά, καθώς ερχόμαστε κανείς δε μας αναγνωρίζει. Είμαστε αυτοί που δίνουν νόημα στη βασιλεία του δειλινού, αλλά πριν φτάσει η νύχτα μας έχουν ξεχάσει. Τάσος...

Read More

Τάσος Λειβαδίτης

Τάσος Λειβαδίτης

-«“Φεύγω, μη ζητήσεις να με βρεις. Αγαπώ άλλον”, έγραφε. Η χτένα της ξεχασμένη πάνω στο τραπέζι ανάμεσα στις χυμένες πούντρες – σαν ένα μικρό παιδικό φέρετρο μέσα στη σκόνη… Άσε με τώρα να κοιτάζω τα παράθυρά σου ξέροντας πως μέσα ένας άλλος σε παίρνει, ένας άλλος βυ- θίζεται μες στη μεγάλη σου άνοιξη – … … Ποδοπάτησέ με, να ’χω τουλάχιστον την ευτυχία να μ’ αγγίζεις». ΤΑΣΟΣ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ   ΠΗΓΗ:τα τετραθέμελα του...

Read More

Μιχάλης Γκανάς

Μιχάλης Γκανάς

«Αυτοί παιδί μου δεν Δεν σου χάρισαν ούτε την νύστα τους Όλο δεν και δεν και δεν- Τρα δεν φύτεψαν τα χέρια τους Δεν χάιδεψαν σκυλί, γατί, πουλάκι πληγωμένο Γυναίκα άσχημη και στερημένη Αυτοί παιδί μου δεν Δεν δίνουν τ’ Αγγέλου τους νερό»   Μιχάλης...

Read More

Εκατό ερωτικά σονέτα του Πάμπλο Νερούδα

Εκατό ερωτικά σονέτα του Πάμπλο Νερούδα

Μες στα δάση, μια μουντή έκοψα κλάρα Και στα χείλη, διψώντας, ύψωσα το θρόισμά της: Η φωνή ίσως και να ‘ταν της βροχής που θρηνούσε, Μια σπασμένη καμπάνα ή μια καρδιά κομμένη.   Κατιτίς που από τόσο μακριά μου φαινόταν Για τα καλά κρυμμένο, σκεπασμένο απ’ το χώμα, Μια κραυγή που την κούφαναν απέραντα φθινόπωρα Με το υγρό και μισάνοιχτο σκοτάδι των φύλλων.   Όμως εκεί, ξυπνώντας απ’ το όνειρο του δάσους, Μπρος στο στόμα μου λάλησε της...

Read More

Γράμμα στον άρρωστο ποιητή- Μενέλαος Λουντέμης

Γράμμα στον άρρωστο ποιητή- Μενέλαος Λουντέμης

  Ναζίμ Χικμέτ, αρκαντάς, συγκάτοικε της κόλασης. Σ’ άκουσα που βόγκηξες εχτές για την Ελλάδα. Ήταν νύχτα, ώρα πικρή. Κι ο βόγκος σου ακούμπησε στο στήθος μας Ήταν η ώρα που δέναμε τις πληγές μας, Κι ανασηκώσαμε τον επίδεσμο για ν’ ακούσουμε. Ν’ σ’ ακούσουμε – απ’ το μικρό μπουντρούμι της Σταμπούλ- Να βογκάς μες σ’ όλα τα κελιά του κόσμου.   Τώρα, Ναζίμ, μπορώ να σου το πω. Τώρα που μου στένεψαν κι εμένα τον κόσμο. Τώρα που γεύτηκα...

Read More

Φεντερίκο Γκαρσία Λόρκα

Φεντερίκο Γκαρσία Λόρκα

Ανέμισες για μια στιγμή το μπολερό και το βαθύ πορτοκαλί σου μεσοφόρι Αύγουστος ήτανε δεν ήτανε θαρρώ τότε που φεύγανε μπουλούκια οι σταυροφόροι Παντιέρες πάγαιναν του ανέμου συνοδειά και ξεκινούσαν οι γαλέρες του θανάτου στο ρογοβύζι ανατριχιάζαν τα παιδιά κι ο γέρος έλιαζε, ακαμάτης, τ’αχαμνά του Του ταύρου ο Πικάσο ρουθούνιζε βαριά και στα κουβέλια τότε σάπιζε το μέλι τραβέρσο ανάποδο, πορεία προς το βοριά τράβα μπροστά, ξοπίσω εμείς και μη...

Read More

Copyright ©
Βολυράκη Ζ.
Design & Hosting by philanthropy.gr