Ποίηση

Νικηφόρος Βρεττάκος

Άγαλμα του πεζοδρομίου που σε φυσά ο μαΐστροςστο ένα σου πόδι ενώ σφυρίζεις τους καημούς της πατρίδαςμε μια φωνή σαν του ρυακιού που κελαηδεί μες στην καρδιά σου,-μικρή καρδιά της λευτεριάς που τρέμει όπως η πούλια-παιδί του αγέρα με τη φυσαρμόνικα! Δεν είναι πια το πολυβόλο που θα κρίνει τη λευτεριά.Δεν είναι πια οι βασανιστές που θα μας καταλύσουν.Δεν είναι κείνος που θα βγει να σ” αντιμετωπίσει,παιδί του αγέρα με τη φυσαρμόνικα! Άγαλμα του...

Read More

Νικηφόρος Βρεττάκος

Νικηφόρος Βρεττάκος

04/08/1991 Πεθαίνει ένας από τους κορυφαίους Έλληνες ποιητές, ο Νικηφόρος Βρεττάκος. Αντιστέκομαι όπως οι ελιές της πατρίδας μου, οι σκληρές σαν τα κόκαλα τ’ αντρειωμένου, που τους λείπουν οι μαύρες μαντήλες μονάχα για να μοιάζουν με τις μανάδες μας· που σφηνωμένες γερά στην απόλυτη πέτρα, αδιαφορούν για τις θύελλες, αναπνέουν τις αστραπές και τις κάνουνε μες στους πικρούς τους χυμούς ειρήνη και φως....

Read More

Επάγγελμα πατρός: ηθοποιός

Επάγγελμα πατρός: ηθοποιός

Αχ να γινόταν πάλι να με πάρεις απ’ το χέρι να με βγάλεις από τούτο το λαγούμι όπου οι άνθρωποι μυρίζονται ανθρώπινο κρέας να με πήγαινες όπως τότε στην ακροθαλασσιά κάτω από τα κτίρια των παιδικών εξοχών, τότε που σε περίμενα να παραπονεθώ έστω να πω ότι η προϊσταμένη κρατούσε τα γλυκά που μου ‘φερνες κι αντί γι αυτό κοιτούσα μαγεμένος τα καινούρια λαστιχένια σου παπούτσια. Πατέρα δεν έμαθες ποτέ σε τι κόλαση με είχατε βάλει τι μου ‘καναν τ’...

Read More

Οι Δίκαιοι

Οι Δίκαιοι

Κάποιος που καλλιεργεί τον κήπο του όπως θα ήθελε ο Βολταίρος. Κάποιος που νιώθει ευγνωμοσύνη γιατί στον κόσμο υπάρχει η μουσική. Αυτός που ανακαλύπτει με χαρά μια ετυμολογία. Δύο πελάτες που σε κάποιο καφενείο παίζουν το σιωπηλό τους σκάκι. Ο πηλοπλάστης που προκαθορίζει ένα σχήμα ή ένα χρώμα. Ο στοιχειοθέτης που στήνει όμορφα τούτο το κείμενο και που ίσως δεν τ’ αρέσει. Μια γυναίκα κι ένας άντρας που διαβάζουν μαζί τις τελευταίες στροφές ενός...

Read More

Απεβίωσε σαν σήμερα ο Κωνσταντίνος Καβάφης – το 1933

Απεβίωσε σαν σήμερα ο Κωνσταντίνος Καβάφης – το 1933

Κωνσταντίνος Καβάφης – Η Πόλις   Είπες· «Θα πάγω σ’ άλλη γη, θα πάγω σ’ άλλη θάλασσα. Μια πόλις άλλη θα βρεθεί καλλίτερη από αυτή. Κάθε προσπάθεια μου μια καταδίκη είναι γραφτή· κ’ είν’ η καρδιά μου — σαν νεκρός — θαμένη. Ο νους μου ως πότε μες στον μαρασμόν αυτόν θα μένει. Όπου το μάτι μου γυρίσω, όπου κι αν δω ερείπια μαύρα της ζωής μου βλέπω εδώ, που τόσα χρόνια πέρασα και ρήμαξα και χάλασα.» Καινούριους τόπους δεν θα βρεις, δεν θά βρεις...

Read More

Τάσος Λειβαδίτης

Τάσος Λειβαδίτης

  Και συνεχίζουμε την αιώνια περιπλάνηση. Καθώς φεύγουμε κανείς δε μας αποχαιρετά, καθώς ερχόμαστε κανείς δε μας αναγνωρίζει. Είμαστε αυτοί που δίνουν νόημα στη βασιλεία του δειλινού, αλλά πριν φτάσει η νύχτα μας έχουν ξεχάσει. Τάσος...

Read More

Αρχείο

Copyright ©
Βολυράκη Ζ.
Design & Hosting by philanthropy.gr