Ξένη ποίηση

Νυχτερινά τραγούδια (Kahlil Gibran)

Νυχτερινά τραγούδια (Kahlil Gibran)

  Σιωπηρή είναι η νύχτα, μα στις σιωπής το μανδύα Τα όνειρα κείτονται σ’ απαντοχή Ψηλά αρμενίζει το φεγγάρι. Τ΄ άγρυπνα μάτια του Τις μέρες του παρατηρούν, που φεύγουν.   ——-   Άσε με να σε πάρω, κόρη των αγρών, Στον αμπελώνα του έρωτα, Το κρασί που θα πιούμε Θα σβήσει τις πεθυμιάς τις φλόγες.   Δεν ακούς τ’ αηδόνι στους αγρούς που γλυκοτραγουδά; Η ανασαιμιά των λόφων γέμισε τον ουρανό, Ανάσα τους των βοτανιών το...

Read More

ΕΓΩ

  Η μεταξένια μου καρδιά Πλημμύρισε από φώτα Κι από χαμένα σήμαντρα Από άγρια κρίνα κι άπό μέλισσες Κι εγώ θα πάω πολύ μακριά Πέρ’ απ’ τις θάλασσες Κοντά στα αστέρια, Να ικετέψω το Χριστούλη Τον κύριο να μου ξαναδώσει Την παλιά μου παιδική ψυχή Ωριμασμένη από θρύλους Με το σκουφί το φτερωτό Και με το ξύλινο σπαθί.       ΦΕΔΕΡΙΚΟ ΓΚΑΡΘΙΑ...

Read More

Το πένθιμο εμβατήρι

Το πένθιμο εμβατήρι

  Καμπάνα δε χτυπάμε. Καμπάνα δε χτυπάμε Δεν μας προσκαλεί κανένας απ” το μιναρέ ψηλά! Αυτός που διάβηκε δεν είναι ένα τραγούδι που σώθηκε. Έπεσε σαν ένας ήλιος με κασκέτο Καμπάνα δε χτυπάμε. Καμπάνα δεν χτυπάμε. Αυτός που διάβηκε δεν είναι ένα τραγούδι που σώθηκε…. ΝΑΖΙΜ...

Read More

Πάμπλο Νερούδα

  Άλλες μέρες θα “ρθουν, θα νιώσει ο κόσμος τη σιωπή απ” τα φυτά και τους πλανήτες και πόσα αγνά πράγματα θε να γίνουν! Τα βιολιά θα μυρίζουνε φεγγάρι! Το ψωμί ίσως θα να “ναι όπως εσύ “σαι: με τη φωνή και τη σταρένια φύση. κι άλλα όντα θα μιλάν με τη φωνή σου: τα χαμένα φαριά του φθινοπώρου.   Κι ακόμα κι αν δε γίνει όπως το λέω, μεγάλους θα γεμίσ” η αγάπη κάδους σαν το πανάρχαιο μέλι των ποιμένων,   κι εσύ μέσα στη σκόνη της καρδιάς μου (όπου...

Read More

Αρχείο

Copyright ©
Βολυράκη Ζ.
Design & Hosting by philanthropy.gr